Pim en ik besloten om Parijs even lekker zelf te ontdekken en we zeiden Ivon gedag. Het was inmiddels 1 uur en we namen de metro richting centrum. Al snel ontmoetten we 3 russen, een homo-stel en een dame. Ze vertelden dat ze uit Moskou kwamen en dat ze richting Louvre gingen. Dus we liepen gezellig mee. Daar aangekomen zijn we toch maar niet het Louvre ingegaan (de Russen wel) en we liepen over een verlaten kermis die in de tuin ervoor aan de gang was, richting de Arc. Het begon verschrikkelijk te regenen en we schuilden ergens bij een gebouw. Gelukkig konden we daar ergens onder een parasol op een terrasje zitten om een kopje koffie (3 euro: katjing) te drinken.
S'avonds hebben Pim en ik afgesproken om naar de Amelie-meeting te gaan in MonteMarte. We namen de metro naar het cafe: 'Rendevous des Amis' waar we al snel tegen onze groep inliepen. Iedereen was erg nieuwschierig waar we vandaan komen en met zo'n 26 man liepen we alle hotspots uit de film op dit prachtige stukje Parijs af. Het cafe waar Amelie werkt, De groentewinkel op de hoek en de plek waar lieve Amelie steentjes gooit, we hebben het allemaal gezien.

Rond 9 uur gingen we naar een cafe, een erg gezellige tent waar bijna alleen maar Fransen kwamen. De prijzen waren hier dus niet veel hoger dan in Nederland. Pim en ik namen ons eerste biertje en we proostten op een geslaagde eerste dag: het kon niet beter beginnen.

We beseften dat we nog niet gegeten hadden, dus gingen we zelfstandig verder op zoek naar iets leuks om te gaan eten. Na 4 min. lopen kwamen we aan bij een chique Japans restaurant. De prijzen vielen echt mee! We gingen als enige in de zaak zitten en hebben heerlijk genoten van japanse soep, salade, sushi, sate en noem maar op! Wat een heerlijke maaltijd! Toen het Japanse biertje op was riep ik tegen de ober : 'ARRIGATO' om hem te bedanken voor het lekkere eten.
We beseften dat we Ivon eigenlijk de hele dag niet gezien hadden, maar het was geen enkel probleem, we konden haar gewoon wakker maken om te gaan slapen op haar kamertje. Pim heeft nog uren gepraat met haar vriendje over kwalijke zaken van het leven (Linux, de kwaadaardigheid van Flash en useracces) maar ik ging al lekker slapen op het kleine stukje matras dat aan mij toegewezen was. Weltrusten, en morgen weer een mooie dag.

Tom en Pim


Geen opmerkingen:
Een reactie posten