Dag 3: TreinTreinTrein van Parijs naar Madrid! Gladde Spanjaarden en malle Belgen!

Woensdag hebben we nog enkele uurtjes rondgelopen in Parijs. We kochten wat koekjes bij de Lidl (jawel), en daarna hebben we de trein naar Irùn gepakt. En toen begon het avontuur! De slaaptrein van Irún naar Madrid!

Rond 22.00 uur stapten we in en liepen met de backpacks op onze rug door de erg smalle gangetje van de TGV. En nu op zoek naar onze couchette (slaaphokje)! Bij het reserveren in NL dacht ik persoonlijk aan de hokjes zoals die in de trein van Eindhoven naar Breda, maar dan met twee bedden. Toen we de couchette daadwerkelijk binnenstapte had ik direct door dat dit totaal niet overeenkwam met wat het in werkelijkheid inhield! Oké, het hokje was even groot als die in Nederland, maar.... Geen ramen, niet 2 maar 6 bedden (2x 3 boven elkaar!), en geen jeugdige-medebackpackers maar niet-Engels-sprekende-oude-Spanjaarden! En natuurlijk hadden uitgerekend wij de bovenste bedden! Dus met veel moeite gooiden we onze backpacks naar boven en volgden daarna zelf via het gammele trappetje. Boven aangekomen bleken er nog enkele minpuntjes aan onze slaapplaats te zitten. Zo was het absoluut onmogelijk om enigzins rechtop te zitten en was het er zo bloody hot dat de druppels zweet na 5 minuten al van ons hoofd vielen! Dus klouterden we maar snel weer naar beneden voor wat verkoeling in het gangpad. Daar ontmoetten we een Belgische makelaar van rond de 40 die op weg was naar Zuid-Spanje. Ook hij had het er moeilijk mee en ging proberen te upgraden naar de eerste klas (Niet gelukt, bleek later).

Tom:

Hierna raakten we aan de praat met twee meiden uit New Zeeland. Ze vertelden dat ze met het vliegtuig naar Londen waren gekomen en vanuit hier op weg waren naar Zuid-Spanje. Ze waren via internet namelijk in contact gekomen met een eigenaar van een boot die op zoek was naar een crew. Ze hadden enkele minuutjes met de betreffende kerel gepraat, en hij had wat weg van een oude piraat, aldus de dames. leek ze wel wat, dus gingen ze in ruil voor onderdak en eten op weg naar die boot. Ze wisten niet wat voor soort werk ze moesten gaan doen, ze gingen er gewoon naartoe.
Erg vreemd leek ons, en we bedachten dan ook dat ze waarschijnlijk over een week in stukken gesneden aan de haaien werden gevoerd. Awel, We zeiden goedenacht en gingen lekker naar bed.

We poetsten onze tandjes, en klommen onder de lakens. Pim had er duidelijk meer moeite mee dan Tom, ik sliep de hele nacht als een roosje. Pim´s slaaprust kwam iets minder snel tot stand, omdat hij net aan de verkeerde kant lag. Dit betekende dat als de trein remde, hij constant het gevaar had om naar beneden te kuukelen. Wat een drama!

´s Morgens rond 06:30 kwam het treintje aan in Madrid. We stapten uit en hadden absoluut geeeeen idee wat we gingen doen!

Welnu kinderen, blijf zitten en lees morgen weer over de spannende avonturen van ´Pim & Tom en de EuropaReis´