Dag 12: Twee italiaanse ponchos's en de vrouweninvasie.

"Tom! Wakker worden!!" We besloten om vandaag met de bus naar Piazzale Michelangelo te gaan. Onderweg in de bus gebeurde er iets bijzonders, waar de lokale boeren al een half jaar op zaten te wachten... Regen! En niet een paar lullige druppeltjes... NEE! Een snoeiharde stortbui! Maarja, we moesten nu toch echt de bus uit. We renden naar een afdakje van een restaurant en bedachten een geniaal plan. In de verte zagen we namelijk een souvenirwinkeltje, met paraplu's! Aangezien we alleen een shirtje droegen hadden we die op dit moment echt nodig! Ik offerde me op en zette het op het rennen. De paraplu's waren aan de dure kant, dus ging ik voor de wegwerpponcho's a 3.50 euro per stuk. Koopje! We trokken de poncho´s aan, bestelden een ijsje en aanschouwden de bronzen replica van David.



We hadden nog maar 10 minuten van onze poncho kunnen genieten, of het stopte alweer met regenen. Yeah! We betraden het terein van de heilige San Miniato al Monte. De lucht was inmiddels helemaal opgeklaard zodat we vanaf daar een geweldig uitzicht over Florence hadden! Niet zo gek dus dat we hier pas twee uur later weg gingen. We liepen terug richting de bushalte en zagen dat ook David blij was met de opgeklaarde lucht.







Weer in het centrum aangekomen liepen we nog wat rond totdat de zon zich doofde in de Arno. Time for some pizza! En ook de Rosé was erg appetijtig!







Een uur later gingen we op zoek naar het lokale uitgaansleven. En dat viel een beetje tegen. Na heel wat mensen gevraagd te hebben waar alles te beleven was en iedereen daar een andere mening over had, kwamen we eigenlijk nergens uit.. Diep getreurd liepen we maar weer richting het hotel. Maarrr.. WAAR ze plotseling vandaan kwamen begrijpen we nog steeds niet, maar dat deed er ook niet toe.. Vrouwen! HONDERDEN vrouwen! Één grote groep! En wij stonden er van het één op andere moment middenin. Net op het moment dat we ons af gingen vragen of er misschien hallucinerende ingrediënten op onze pizza hadden gezeten, begonnen er een paar meiden uit de groep tegen ons te praten. Ze vertelden ons dat ze met een organisatie door Europa reisden. Ze waren allemaal afkomstig uit Australie en the USA. Ze gaven toe dat ze inderdaad met veel vrouwen waren, maar dat er ook een paar mannelijke deelnemers tussen zaten. Dus wij moesten maar gewoon doen alsof we er ook bij hoorden, zodat we zo gratis mee een discotheek in konden. PRIMA! Dus daar stonden we dan!