Dag 8: Een date met Amerika

Tom:

Ik opende mijn ogen en kreeg meteen een voet in mijn gezicht. We lagen met 4 personen in Jaume's appartement dat niet al te groot was. Wat een held dat hij ons er allemaal wilde hebben! Vandaag was het tijd voor een dagje chillen en relaxen, dus we vroegen aan Heather, de Amerikaanse meid uit California, of ze mee ging. Voordat we vertrokken vonden Pim en ik het nog nodig om onze namen op haar rug te schrijven, een beetje stoeien in de vroege morgen kan geen kwaad.

We liepen en we liepen totdat we op een soort van betonnen/houten ligstrandje kwamen. Het mooie was: geen tourist te bekennen! Waar het op het reguliere strand vol met toeristen lag, heerste er hier een heerlijke en niet-al-te-drukke sfeer. Zo begon het chillen, ijsjes eten, zonnen en praten.
Pim en ik werden aangenaam verrast door de muziek die uit het strandhuisje kwam: Manu Chao! Een nummer dat een beetje de 'themesong' van onze reis is geworden. Wat een helden!


Na veel gesprekken gehad te hebben met Heather begrepen we weer iets meer van Amerika. Veel vooroordelen zijn waar, maar ze zijn het nou eenmaal zo gewend daar. Heather ontpopte zich die dag verder als een kleine pestkop die van kietelen maar geen genoeg kon krijgen. Genoeg! Dus we vertrokken om wat lekkers te gaan eten.
Zo belandden we bij een heerlijk Thai's restaurant waar we een lekker WokkieWok menu opgesmikkeld hebben.

Eenmaal 'thuis' gekomen bij Jaume kregen we weer snel een glas champagne en pizza's van de pizzahut in onze schoot geworpen. Ongelooflijk wat heeft de gastvrijheid van sommige mensen indruk op mij gemaakt. Ik schaamde me bijna om maar te blijven drinken en eten van Jaume's traktaties. Het minste wat we terug konden doen was de afwas! Jaume reageerde compleet verrast toen we begonnen met afwassen en bedankte ons uitvoerig. Wat een held!

Het duitse meisje was nog steeds niet thuis gekomen, we sliepen dus slecht's met z'n 3en.

Later die avond kwamen we er achter dat we een dag achterliepen op onze planning. Oeps! te lang in Barcelona gebleven! Om 12 uur moesten we dus nog even overleggen en plannen wat de volgende morgen gingen doen om in Marseille aan te komen. Dat wordt vroeg opstaan!