Dag 4: Kingsize beds and the nightlife of Madrid

Aangekomen in het tunnelstelsel van Madrid (06.30 uur) keken we daar op de metrokaart. Plaza d´Espagne leek centraal te liggen en klonk ook best oké, dus stapten we in de eerste metro hiernaartoe. Het viel ons op dat de metro er stukken nieuwer uitzag dan die we in Parijs gewend waren. Alles was heel erg open en fris gekleurd en verlicht. Misschien dat dit iets is dat voortgekomen is uit de aanslagen van 3 jaar geleden, dachten we. Aangekomen op Plaza d´Espagne zag het er inderdaad centraal uit. Het plein was omringd met hoge gebouwen waarin winkels en hotels gevestigd waren. We besloten om in het mooie parkje in het midden van het plein op een bankje plaats te nemen. Voor ons lag een zwerver op de grond die hetzelfde gisteravond al besloten had. We pakten ons ´Europe by Train´ boek erbij en kwamen er na een stukje lezen achter dat we toch beter af waren met een hostel rond een ander plein genaamd ´Sol´. Dus weer de metro in naar Sol! De metro kost gelukkig bijna niets. :) Aangekomen bij Sol gingen we zoals gebruikelijk weer op zoek naar een plekje om even te zitten. We ploften neer bij een grote fontijn die om klokslag 7 uur begon met sproeien. Aan het pleintje lagen mooie oude gebouwen. Op één van de gebouwen ontdekten we het woord ´Hostel´! We besloten om er eens op af te lopen en om de prijs te vragen.

Vanaf het zonnige pleintje liepen we naarbinnen bij het Hostel. Tot nu toe zagen we niet veel meer dan een donkere gang met op het einde een trap. We liepen door de gang richting trap. Hoeverder we naar binnen liepen hoe meer de stadsgeluiden verzwakten. We liepen de trap op, die dichtbij gekomen van oud hout bleek te zijn. Het werd boven steeds donkerder, waardoor we steeds beter op moesten passen met de scheve treden. ¨Echt donker hier!¨ zei ik (Pim) nog... één seconde vóórdat AL het licht plotseling uit ging! Nou ja, voorzichtig doorlopen dan maar. Het Hostal bleek uiteindelijk op de 3e verdieping te zitten. De deur was gesloten, dus belden we aan. Een vrouw van rond de 50 deed open in haar slonzige kleren. Ze draaide zich direct weer om en ging achter een balie staan. Wij vroegen haar of ze nog een kamertje voor ons had en wat de prijs hiervan was. We bleven maar één nachtje, wat ons 24 euro per persoon kostte. Nadat de gegevens van ons ID waren genoteerd bracht een jongere dame ons naar de kamer. Na heel wat gangetjes en trapjes gehad te hebben bleken we er te zijn. Ze opende de deur gaf ons de sleutel. WOUW! Wat een kamer! Het eerte dat we zagen was de erg schone badkamer met nette baddouche, toilet, wasbak en een stapel grote schone handdoeken. Toen we de hoek omliepen werden we aangenaamd verrast door de hoge muren met schilderijen met ertussen twee gigantische kingsize bedden met de grootste kussens die we ooit gezien hadden. We zetten onze backpacks neer en flopten op bed. Relax! Eerst maar een een frisse douche! Die hebben we wel verdiend na de lange treinreis.

Helemaal fris en fruitig verlieten we het hotel om op Plaza Santa Ana iets te gaan eten. Buiten was het ondertussen flink opgewarmd door de zon! We bleken een soort tosti met ham en kaas besteld te hebben. Die ging er goed in! We zagen op de kaart dat we in de buurt waren van een park en besloten ernaartoe te lopen. Het bleek een botanische tuin te zijn (http://www.rjb.csic.es). Met onze studentenkaart kregen we het voor elkaar om voor een eurotje naar binnen te mogen en te genieten van de zoete geuren van vele duizenden verschilldende bloemen, planten en bomen uit alle delen van de wereld. We liepen naarbinnen, en een warme honingachtige geur kwam ons tegenmoet. Na tot 13.30 uur rond gelopen te hebben tussen de hoge palmen, vreemde bloemen, streng bewaakte bonzaiboompjes en exotische cactussen, verlieten we het park.

Tom had via Couchsurfing iets afgesproken met een ene Olga. Naast haar naam was het enige wat we wisten dat ze uit Rusland kwam, 20 jaar was en op dat moment op een pleintje in Madrid op ons aan het wachten was. Bij dit bewuste pleintje aangekomen hadden we haar al snel gevonden. We zijn eerst met Olga gaan lunchen (gazpacho en carpaccio! :)) en liepen daarna met Olga naar een ander groot park een stuk verderop. De wandeltocht hier naartoe was een hel. Wat een hitte zeg! Eindelijk aangekomen in het park gingen we in de schaduw op het gras liggen, waar we de rest van de middag hebben gepraat over van alles en nog wat. We hebben die middag heel wat wederzijdse vooroordelen doorprikt, maar hebben ons daarnaast ook stilletjes zitten verbazen over vreemde Russische gewoonten en houdingen. Het huis al uit op je 20ste was daar bijvoorbeeld ondenkbaar en homo´s werden echt totaal niet geaccepteerd (ook niet door haar). Een vooroordeel dat volgens Olga wel trouwens wel helemaal bleek te kloppen: Russen drinken ècht liters Vodka! ;)

Tom:
Nadat we heerlijk een paar uurtjes hadden gechillt in het enorme park met de Russische schone, begonnen onze maagjes wel weer een beetje te knorren, het was inmiddels tegen 9 uur aan gelopen, maar nog steeds 38 graden Celsius. We namen afscheid van Olga – want ze moest terug naar de plek waar ze logeerde – en begonnen iets te zoeken om te gaan eten met z´n 2en. We liepen van het Plaza St. Ana af en werden verrast door een enorme stoet demonstranten die ons tegemoet kwamen. Honderden mensen met Cubaanse en Communistische vlaggen liepen langs ons en schreeuwden luidkeels Spaanse liederen. Wij stonden langs de weg en plotseling stopte er tientallen mensen voor onze neus! Ze schreeuwden verschillende liederen, maar die waren niet voor ons bedoeld, maar voor de mensen die in het gebouw achter ons zaten. We hebben weer een prachtige plek uitgekozen om stil te gaan staan.

Awel, tegenover deze mooie plek bevond zich een leuk restaurant, het zag er leuk uit, en we besloten er te gaan zitten. Paella Time! Sangria Time! Woohoo, laat maar komen Senor!
Na lekker gegeten te hebben (het rommelde wel een beetje in onze magen, maar we zijn er nog niet aan dood gegaan) liepen we terug naar ons hostel. Op de gezellige terrasjes van st.Ana kwamen we nog wat vuurdansers tegen die met grote fakkels in de lucht gooiden. Ze waren gewoon aan komen fietsen en startte hun show, iets dat in Nederland echt nooit mogelijk zou zijn!

Uitgaan
Tijd om het uitgaansleven in Madrid te ontdekken! Olga ging naar een vaag ´Couchsurf´ feestje net buiten Madrid. Wij besloten toch maar lekker in het centrum te blijven. Zo liepen we wat rond en kwamen al snel aan bij een club met een enorme rij mensen. We zochten eigenlijk een tent waar house werd gedraaid. Die vonden we ook wel één, maar daar was niemand en de drankjes (ook bier) kostten 11 euro per stuk!

Zo kwamen we binnen bij deze nachtclub (http://www.palaciogaviria.com), waar de uitsmijters uitvoerig op hun hoede waren. We werden aangenaam verrast door enorm hoge muren, gotische plafonds en klassieke schilderijen aan de muur. Dit gecombineerd met lasers en discolichten zorgde voor een enorm tof effect! Toffe club! Er waren veel internationale mensen, er werd Spaanse muziek gedraaid en.. het drinken kostte ons 8 euro per drankje. Geen zatte avond dus!

Na enkele uurtjes vonden we het wel welletjes want het was inmiddels 5 uur in de nacht. Onderweg naar huis maakten we enigzins dubieuze taferelen mee. Eerst werden we aangesproken door een kerel die ons coke en hasj wilde verkopen, maar dat weigerden we vriendelijk. Daarna kwam er een kereltje van 17 rond Tom´s nek hangen en begon over ´football, football!´ te praten. Tom had het meteen door en voelde het kereltje al in zijn achterzak graaien. Maar daar zat niks in natuurlijk; de body-beurs bewees haar dienst.
Alsof het niet gekker kon kwam er een halve minuut later nog een prostitue op ons af die haar borsten begon te tonen en ons begon te betasten. Jesus de Puta Madre! We wisten niet dat Madrid ´snachts in zo´n ongure stad kon veranderen! Snel naar de kamer! Slapen!

En al snel belandde we weer in een diepe slaap die ons zou brengen naar de volgende morgen, de reis naar Barcelona!

¡Puede´la espera T para estar allí!

Uw reacties zijn welkom! Foto´s komen als we ergens een cardreader vinden! BYeh!